Berichten

Jaarlijks brengt uitzendorganisatie Randstad de Workmonitor uit. Die van 2026 laat zien dat werkgevers heel anders tegen de (arbeids)markt aankijken dan hun werknemers. Waar 96 procent van de werkgevers uitgaan van zakelijke groei in 2026, gelooft slechts 47 procent van de werknemers daarin.

De minder positieve kijk op de zaak kan vele oorzaken hebben: lagere werktevredenheid, verminderde productiviteit of mogelijke uitstroom. Als die factoren zwaar wegen in een organisatie, wordt het voor werkgevers lastig om hun groeiwensen te realiseren. Voor het bereiken van het doel is immers meer nodig dan de wens en de wil van de werkgever.

Te weinig compensatie

Niet alleen de verwachtingen voor 2026 lopen ver uiteen. Als het gaat om hoe er beloond zou moeten worden, ziet de werkgever het ook anders dan de werknemer, zo blijkt uit de Workmonitor. Hoewel 7 van de 10 werkgevers de beloningsstrategie, waaronder salarisverhogingen, aangepast hebben om de inflatie het hoofd te bieden, blijken veel werknemers daar niet voldoende aan te hebben. Ze kiezen ervoor om meer te gaan werken (30 procent) bij hun huidige baas of er een baan bij te nemen (26 procent).

Enigszins bijzonder is het dat in de meeste landen - de Workmonitor is een mondiale peiling - het hebben van meerdere banen meestal het gevolg is van het willen opklimmen op de carrièreladder, terwijl een extra job in Nederland vooral genomen wordt omdat het financieel nodig is.

Jezelf zijn

Dan de werkvloer. Ook daar verschil van inzicht. De meeste werkgevers geven aan een werkomgeving te hebben gecreëerd waarin iedereen zichzelf kan zijn. Een forse meerderheid van de werknemers (79 procent) bevestigt dat inderdaad, maar dat bijna een kwart in zijn loopbaan zijn werkgever verliet omdat hij of zij niet zichzelf kon zijn, geeft aan dat er nog werk aan de winkel is.

Blinde vlek

Oscar van Mourik, gedragswetenschapper bij Randstad Groep Nederland, vindt die kijk van de werkgever verontrustend: ‘Werknemers die bij je weggaan, terwijl jij denkt dat je de ideale werksituatie hebt neergezet. Dat is een gevaarlijke blinde vlek. Talenten die je in deze krappe arbeidsmarkt graag had willen behouden, gaan bij je weg, en jij ziet niet of niet goed waarom.

Een ander werkgeversperspectief zou daarom goed zijn, volgens Van Mourik. ‘Werkgevers zien vaak één bedrijf, maar de werkvloer raakt gepolariseerd. Mensen trekken zich terug in subgroepjes of verliezen door een tweede baan de aansluiting met de rest. Wie dat negeert, mist de diepere oorzaak van het onbehagen. Door deze spanningen wél te zien, ontstaat er ruimte voor een oprechte dialoog. Gesprekken lossen niet alleen de problemen op, maar kunnen ook leiden tot acceptatie van onderlinge verschillen.’