Berichten

Voor de een is het een zegen, maar voor de ander brengt het een groot risico met zich mee. De kans op werkverslaving neemt namelijk door al het thuiswerken fors toe. “Het werk is eigenlijk nooit af.”

Zo’n 15 procent van de beroepsbevolking kampte aan het begin van dit jaar met een werkverslaving. Dat aantal zal een jaar later fors zijn toegenomen—zeker nu het thuiswerken de grens tussen werk en privé in de meeste gevallen heeft vervaagd.

Wilmar Schaufeli, hoogleraar psychologie aan de Universiteit van Utrecht, merkt dat “de rem er eigenlijk vanaf is” bij het thuiswerken. Mensen die verslaafd zijn aan werk kunnen het thuis nóg slechter loslaten, terwijl mensen die er gevoelig voor zijn nu veel meer gevaar lopen. De verslaving kan leiden tot hoofdpijn, spierpijn, slaapproblemen en uiteindelijk tot burn-outs.

Schuldig
Schaufeli maakt onderscheid tussen twee groepen hardwerkende werknemers: de bevlogen werknemer en de werkverslaafde. De een werkt langer door omdat hij of zij dat leuk vindt, maar de ander kan niet stoppen met werken totdat zijn of haar definitief af is. Dat werk is volgens Schaufeli echter nooit af. “Het zorgt voor negatieve gevoelens bij deze werknemers als zij toch stoppen. Ze voelen zich schuldig, opgejaagd en onrustig als ze niet aan het werk zijn.”

Werkdruk
Brancheorganisatie voor arbodiensten Oval constateerde eerder deze week al een grote stijging van het aantal mensen dat zich ziek meldt wegens stress—een toename die verregaande gevolgen heeft voor collega’s die wél doorwerken, onder wie dus werkverslaafden. De werkdruk neemt voor hen fors toe, met mogelijk nieuwe uitval en een lange herstelperiode als gevolg.