Berichten

Hoge werkdruk, een hoog ziekteverzuim en een groot personeelstekort. De kinderopvang verkeert in zwaar weer, blijkt uit nieuwe cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS). Ook de Limburgse kinderopvangcentra snakken naar een oplossing. “Oude modellen zoals we die kennen, werken niet meer.”

Ruim drie op de vijf (61 procent) medewerkers in de kinderopvang vindt de huidige werkdruk hoog of zeer hoog. Slechts een kwart van de werknemers geeft aan voldoende aandacht te kunnen geven aan hun doelgroep. Dat aantal ligt ver onder het gemiddelde van de zorg- en welzijnssector (38 procent). Het ziekteverzuim in de kinderopvang is juist bovengemiddeld. In het derde kwartaal van vorig jaar bedroeg het percentage 7,3 procent, daar waar het landelijk gemiddelde rond de 5 procent ligt.

De hoge werkdruk en het hoge ziekteverzuim zijn een direct gevolg van de personeelskrapte. De afgelopen jaren zijn er 20.000 extra medewerkers in de branche bijgekomen, maar het aantal openstaande vacatures blijft maar toenemen omdat de vraag naar kinderopvang alsmaar doorgroeit. Momenteel staan er 6.600 vacatures in de kinderopvang open, welgeteld 5.000 meer dan vijf jaar geleden.

Buitenschoolse opvang
In Limburg is de nijpende situatie eveneens merkbaar, al is de kinderopvang (tot vier jaar) van 08:00 tot 18:00 uur volgens stichting Hoera kindercentra beheersbaar. De probleemsituatie lijkt zich vooral voor te doen bij buitenschoolse opvang (bso). “Vroeger had je veel parttimers in de kinderopvang, maar de nieuwe generatie wil fulltime werken”, zegt Hoera-bestuurder Rudie Peeters. “De instroom op de buitenschoolse opvang wordt steeds kleiner omdat de jeugd meer uren wil maken, terwijl de vraag naar naschoolse opvang hierdoor toeneemt.”

Nieuwe aanpak
Raymond Clement, directeur van MIK Kinderopvang, mikt op een andere aanpak — eentje waarbij onderwijs en opvang in elkaar vervlochten zijn en waarbij kinderen al op de kinderopvang leren nog voordat ze naar school gaan. “Kinderopvang is in de jaren 70 van de vorige eeuw ontstaan als onderdeel van een emancipatiemodel om vrouwen aan het werk te krijgen, maar de kinderopvang is een pedagogisch kader waarin kinderen zich ontwikkelen en inmiddels ook een kansengelijkheidsmodel. Oude modellen zoals we die kennen, werken niet meer.”